معرفی مرکز رشد

آخرین بروزرسانی: ۱۴۰۴/۰۹/۱۷ ۱۲:۴۶| تعداد بازدید: 8

 در ادبیات کار آفرینی، مراکز رشد یا انکوباتورها (Incubators) در زمره زیر ساخت‌های فنی قرار می‌گیرند و نهادها یا چارچوب‌هایی هستند که برای پرورش یا ایجاد کسب و کارهای کوچک (دارای ایده های قابل تجاری شدن مبتنی بر علم و فناوری) تأسیس می‌شوند. مرکز رشد، فضای اداری و آزمایشگاهی همراه با خدمات حمایتی مختلف با حداقل هزینه را برای شرکت‌های نو پا فراهم می‌کند و همچنین شبکه‌سازی و برخی خدمات جانبی را برای آنها تأمین می‌نماید. در واقع مراکز رشد سازمان‌هایی تحت مدیریت متخصصین حرفه‌ای می‌باشند که ارائه‌کننده فضا، خدمات حمایتی و نظارتی برای شرکت‌های کارآفرین با اهداف اقتصادی مبتنی بر دانش و فن هستند تا در مدت چند سال بتوانند برای حضور مستقل در زمینه فناوری، آمادگی لازم را کسب کنند.

شورای مرکز رشد:

شورایی متشکل از مدیران و کارشناسان متخصص در حوزه‌های مرتبط با فعالیت مرکز رشد که برای تصویب خط‌مشی و سیاست‌ها، پیشنهاد برنامه و بودجه، تصویب صلاحیت استقرار واحدهای فناور و تعیین سقف اعتبار خدماتی و تحقیقاتی واحدهای فناور مطابق اساسنامه تشکیل می‌شود.

واحدهای فناور:

واحدهای دارای هویت حقوقی مستقل از مرکز رشد که با توجه به اساسنامه و یا سایر اسناد قانونی در زمینه تحقیقات کاربردی و توسعه‌ای، طراحی مهندسی، مهندسی معکوس، انتقال فناوری، ارائه خدمات تخصصی و تجاری کردن نتایج و تحقیقات فعالیت می‌نمایند. این واحدها شامل شرکت‌های خصوصی، واحدهای تحقیق و توسعه صنایع، و یا مراکز تحقیقاتی وابسته به دانشگاه‌ها یا دستگاه‌های اجرایی هستند.

دوره پیش رشد (رشد مقدماتی):

دوره‌ای حداکثر ۶ ماهه است که در آن به افراد یا گروه‌های مستعدی که دارای ایده‌های نو و کارآفرین صنعتی دانش محور هستند، مشاوره و آموزش‌های لازم برای آشنایی با بازار، شناسایی گروه کاری، تثبیت ایده کاری و ایجاد هویت مستقل حقوقی ارائه می‌شود. در صورت موفقیت در دوره پیش رشد و کسب هویت مستقل حقوقی، واحدهای نوپا می‌توانند متقاضی اسکان رسمی در مرکز رشد شوند. زمان دوره پیش رشد با کسب مجوز تا ۹ ماه قابل تمدید می باشد.

دوره رشد:

دوره‌ای است حداکثر ۳ ساله که طی آن واحدهای فناور مستقر در مرکز رشد به معیارهای رشد یافتگی دست یافته و پس از آن از مرکز رشد خارج می‌شوند. زمان این دوره با تصویب شورای مرکز تا ۵ سال قابل تمدید است.