طرح تحقیقاتی با عنوان نشست خبری (Press Release) طرح تحقیقاتی: سندرم کوگان_ گزارش موردی
دکتر خیزران میری مجری طرح تحقیقاتی با عنوان نشست خبری (Press Release) طرح تحقیقاتی: سندرم کوگان_ گزارش موردی
درگفتگو با روابط عمومی دانشگاه به تشریح این طرح پرداخت.
-با تشکر از جنابعالی با معرفی خود،سوابق علمی پژوهشی اجرایی و فعالیت های مرتبط با این پژوهش را بیان کنید:
دکتر خیزران میری: بنده خیزران میری هستم، عضو هیئت علمی و مدرس در دپارتمان پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه. سوابق پژوهشی بنده عمدتاً در زمینههای بالینی و بررسی موارد نادر و چالشبرانگیز در تشخیص و مدیریت بیماریها بوده است. فعالیت مرتبط با این پژوهش، تمرکز بر موارد بالینی است که تظاهرات غیرمعمول دارند و به دلیل ماهیت خودایمنی نیاز به ارزیابیهای دقیق و چندرشتهای دارند.
-دلیل اصلی شما برای انتخاب این طرح تحقیقاتی و پژوهشی چه بوده و چه کسانی در این تحقیق یاری دهنده شما بوده اند؟
دکتر خیزران میری: سندرم کوگان (CS) یک بیماری التهابی نادر و شدید است که میتواند منجر به ناتوانیهای دائمی همچون کری کامل و عوارض قلبی-عروقی (مانند آئورتیت) شود. دلیل اصلی ما برای تمرکز بر این مورد، دو جنبه حیاتی بود:
نادر بودن بیماری: اهمیت آگاهیرسانی به جامعه پزشکی درباره این بیماری که فاقد تست تشخیصی اختصاصی است و تشخیص آن فقط با کنار هم قرار دادن شواهد بالینی و رد سایر بیماریها ممکن میشود.
تظاهر غیرمعمول (نوآوری): شکل کلاسیک این سندرم با کراتیت دو طرفه تعریف میشود، در حالی که بیمار مورد مطالعه ما با کراتیت یک طرفه مراجعه کرده بود. این تظاهر نادر، یک چالش تشخیصی جدی بود و گزارش آن به دانش بالینی ما در مورد طیف گسترده سندرم کوگان میافزاید.
در این مسیر، همکاران محترم بنده آقایان محمد نمازینیا، پویا باقری از کمیته تحقیقات دانشجویی، و دکتر سید رضا خطیبی از دپارتمان اپیدمیولوژی و آمار زیستی ما را یاری دادند.
-پژوهش تان را معرفی و با معرفی ویژگی های و نوآوری ها در خصوص موضوعات و محور های آن توضیح دهید.
دکتر خیزران میری: پژوهش ما یک "گزارش موردی" در خصوص سندرم کوگان است که در یک زن جوان ۲۷ ساله در منطقه تربت حیدریه تشخیص داده شد.
ویژگیها و نوآوریها:
نوآوری اصلی: همانطور که ذکر شد، مشاهده کراتیت بینابینی یک طرفه در کنار سایر علائم کلاسیک (کاهش شنوایی حسی-عصبی دو طرفه، سرگیجه و سابقه نارسایی آئورت) که یک تظاهر غیرمعمول و کمتر گزارش شده از این بیماری محسوب میشود.
محورها: این طرح بر محورهای اصلی زیر متمرکز بود:
بررسی دقیق علائم چشمی (کراتیت)، شنوایی-دهلیزی (SNHL و سرگیجه).
انجام جامعترین مجموعه از تستهای افتراقی (عفونی، روماتیسمی، واسکولیتی) برای اطمینان از تشخیص سندرم کوگان (که تشخیص آن یک تشخیص حذفی است).
بررسی تظاهرات سیستمیک بیماری (آئورتیت) که از عوارض جدی واسکولیت در این سندرم است.
-آیا این پژوهش به مرحله اجراو یا بهره برداری در آمده است؟
دکتر خیزران میری: بله، این پژوهش یک گزارش بالینی از یک بیمار واقعی است. نتایج حاصل از تلاشهای تشخیصی و پروتکل درمانی (استفاده از متیل پردنیزولون و سپس سیکلوفسفامید به عنوان درمان نگهدارنده) مستقیماً روی بیمار اجرا شد و خوشبختانه منجر به بهبود نسبی علائم بینایی، شنوایی و مشکلات تعادلی ایشان گردید. علاوه بر این، پژوهش در قالب یک مقاله علمی در "مجله دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه" به چاپ رسیده است.
-این طرح پژوهشی چه گره ای از مشکلات مردم باز خواهد کرد؟
دکتر خیزران میری: این طرح به طور مستقیم یک گره مهم در حوزه سلامت، به ویژه در مناطق کم برخوردار را باز میکند:
نجات شنوایی و بینایی: مهمترین گره، جلوگیری از کری دائم و آسیب دائمی بینایی است. اگر سندرم کوگان به سرعت و به درستی تشخیص داده نشود، کری غیرقابل برگشت شایعترین نتیجه است. با آگاهیبخشی در خصوص این تظاهر نادر و لزوم شروع فوری درمان کورتیکواستروئیدی، میتوان از این ناتوانیهای مادامالعمر جلوگیری کرد.
تشخیص واسکولیت سیستمیک: این پژوهش بر وجود واسکولیت سیستمیک (نارسایی آئورت) در این بیمار تأکید دارد، که با تشخیص زودهنگام میتوان با درمانهای سرکوبگر ایمنی، از عوارض تهدیدکننده حیات جلوگیری کرد.
-انتظار شما از مسئولین و متولیان امور پژوهشی در زمینه حمایت و یا توسعه فعالیت های مشابه چیست و چه راهکار هایی را پیشنهاد میکنید؟
دکتر خیزران میری: انتظار اصلی ما حمایت ویژه از پژوهشهای بالینی در زمینه بیماریهای نادر است.
راهکارها:
تسهیل دسترسی تشخیصی: با توجه به اینکه تشخیص CS یک "تشخیص حذفی" است و نیاز به رد کردن بیماریهای متعددی دارد، انتظار داریم که دسترسی مراکز درمانی شهرستانها به تستهای پیشرفته ایمونولوژیک (مانند آنتیبادیهای اختصاصی) و تصویربرداریهای تخصصی (مانند MRA برای بررسی واسکولیت آئورت) تسهیل شود.
ایجاد شبکه مشاورهای: تقویت شبکههای ارتباطی و مشاورهای بین متخصصین در مراکز شهرستان و قطبهای روماتولوژی و چشمپزشکی برای مشاوره در خصوص موارد چالشبرانگیز و نادر.
حمایت از گزارشهای موردی: افزایش حمایت مالی و اعتباری از گزارشهای موردی که دارای جنبههای نوآورانه (مانثل تظاهرات یک طرفه) هستند، زیرا این گزارشها میتوانند راهگشای تشخیصهای دشوار در عمل بالینی باشند.
-اگر توضیح دیگری در خصوص برنامه های جاری ،آینده و اهدافتان دارید در خاتمه این گفتگو بفرمایید.
دکتر خیزران میری: برنامه جاری ما، پیگیری دقیق و طولانیمدت (فالوآپ) بیمار تحت درمان با سیکلوفسفامید است تا پاسخ او به درمان را بررسی کنیم و از عود بیماری یا پیشرفت عوارض سیستمیک (به ویژه عوارض قلبی-عروقی) اطمینان حاصل کنیم.
هدف نهایی این است که با تجمیع تجربیات بالینی در موارد نادر و پیچیده، بتوانیم در آینده به تدوین راهنماهای بالینی بومیشده برای مدیریت این قبیل بیماریهای خودایمنی در ایران کمک کنیم تا بهترین نتیجه درمانی برای بیماران جوان کشورمان حاصل شود. ممنونم.


